Showing posts with label toekomst. Show all posts
Showing posts with label toekomst. Show all posts

23.4.14

het komt nog...

Iedereen kent het: je hebt veel dingen te doen, je vindt opeens iets super leuks om te doen, maar je denkt: oh, dat doe ik wel een andere keer. Of wanneer je helemaal niks te doen hebt, je valt bijna in slaap van verveling, maar toch niks gaat doen, want ja, dat doe je wel over 5 minuten. Of over 10 minuten. Of over een dag. Of wanneer je eindelijk de kans krijgt om iets te doen wat je al lang wil doen, maar het toch weer uitstelt, want het kan later toch ook?
Waar ik het over heb, zijn die momenten waarop je de kans hebt om je leven leuk te maken, maar je er toch niet voor gaat. Liever blijf je werken op dat vervelende plek. Liever doe je wat je tot nu toe elke dag deed, omdat dat vertrouwd is. Liever doe je niks, dan iets buiten je comfort zone.
Mijn vraag is aan jou dan: Als je volgend jaar terugkijkt op dit jaar, wat zal je dan zeggen? Was het een leuk jaar, omdat het zo vertrouwd en gepland was? Of waren juist de momenten die nieuw en toevallig waren die het jaar leuk maakten? Ik zou durven wedden dat je dan toch aan iets zou denken wat je zou kunnen beschouwen als een avontuur.
Avontuur? Dat klinkt gevaarlijk! Misschien een beetje. Maar dat is het juist: het moet ook uitdagend zijn. De toekomst is een mysterieus plek, ergens ver weg, wat eigenlijk nooit dichterbij komt dan het volgende milliseconde. En het is ook iets wat wij niet kunnen controleren, regelen, of bepalen. Wat wel kan, is het heden aanpakken, veranderen, iets van maken. Zo maak je herinneringen en zo vorm je eigenlijk ook een pad naar een toekomst. Maar laten we het allemaal beseffen: dat toekomst, dat bereiken we toch nooit. Die blijft altijd een stap voor ons. Dus denk er ook niet zoveel over na!
Plannen is natuurlijk hartstikke handig, overzien wat er allemaal nog moet komen en hoe je dat allemaal gaat aanpakken. Maar af en toe moet je even een stapje achteruit zetten en om je heen kijken in het hier en nu: is dit wat ik op dit moment wil doen? Zo ja, geniet er van! Probeer het echt tot je te nemen! Zo niet, probeer het te veranderen. Bied mee voor een vakantie naar Dubai op vakantieveilingen, spreek zomaar een vreemde aan op straat. Ga op avontuur. Probeer nieuwe dingen uit, maak nieuwe herinneringen, want dat toekomst, dat komt echt niet. Het is allemaal hier en nu.
Oh, en dat feestje van volgende week? Daar kan je natuurlijk naar verlangen, maar wordt daardoor het nu beter? Je zal daarvan volgende week toch al gaan genieten, dus probeer deze week ook iets nuttigs te doen. Stel geen hoge verwachtingen, droom er niet over hoe jij de man van je dromen daar tegen zal komen.. Je ziet wel op het feestje hoe het allemaal uitpakt, dus waarom nu al erover nadenken? Dat zorgt voor teleurstellingen, terwijl als je nu gewoon enthousiast doet, maar niet te veel bij stilstaat, het uiteindelijk misschien verrassend leuk zal zijn. Dus weet je, dat feestje komt nog, maar probeer nu eens iets te doen waarvan je nu al kunt genieten. :)

Untitled | via Tumblr

30.12.13

Voornemens 2014

Het is tijd om goede voornemens op te stellen voor 2014, zodat ik straks gelijk kan beginnen! :) Ik wil het met jullie delen, want misschien hebben jullie er ook iets aan.

1. Meer gaan sporten
Ik ben misschien dun, ook al eet ik elke dag een hele taart, maar ik ben alsnog niet helemaal gezond bezig. Soms kan ik dagen achter elkaar blijven zitten. Ik loop doordeweeks altijd naar school en naar huis en met me werk moet ik ook bewegen, maar toch ben ik niet fit. Daar wil ik iets aan gaan doen, door meer te gaan sporten. Ik heb hiervoor 3 plannen bedacht, ik zie nog wel welke gaat werken.

  • Vaker onze Wii gaan gebruiken
  • Weer gaan paardrijden
  • Om de twee dagen gaan rennen voor een half uurtje, of gaan leren beter fietsen.

2. Misofonie omzetten in iets positiefs
Ik merk dat ik steeds meer prikkelbaar ben als iemand in me omgeving aan het kauwen is en het is echt vervelend. Ik moet me letterlijk inhouden om niet uit te barsten, maar dat kan toch niet altijd zo gaan.. Ik heb besloten om er iets positiefs van te gaan maken, ook al weet ik nog niet precies wat. Ik kan het eenmaal niet negeren, dus ik ga het anders proberen aan te pakken. Hiervoor heb ik tot nu toe maar 1 plan, maar ik denk nog na...

  • In plaats van mijn aandacht te richten op geluiden die mij prikkelen, gaan focussen op andere geluiden die ik om me heen hoor, zoals een auto die aan komt rijden of een vogeltje die wegvliegt. 

3. De juiste mensen vinden
Ik ga alleen met mensen omgaan die ook met mij willen omgaan en niet alleen om me te misbruiken. Ik ga stoppen met moeite doen voor mensen die geen moeite voor mij zouden doen. Hiervoor heb ik geen plannen, maar wel een aantal gedachten over personen die ik niet meer zo vaak hoef te spreken en met wie ik vaker zou willen spreken.

4. Geld sparen voor mijn studie
Geld interesseert me nooit echt, maar sinds dat de middel is die mij bij mijn doel kan brengen, ga ik het ophopen op mijn rekening. Sinds ik geen weekendplannen meer heb, ga ik een baantje zoeken voor in het weekend. Mijn geld moet sneller toenemen dan hoe het nu gebeurt, dus ik moet er iets aan gaan doen. Behalve dat ik mijn geld gelijk op me spaarrekening ga zetten, heb ik nog geen concrete plannen.

5. Minder nadenken
Iedereen weet dat ik een echte dagdromer ben. Maar het is niet goed voor me. Ik moet echt minder gaan nadenken en meer genieten van wat er nu allemaal gebeurt.

  • In plaats van nadenken over wat er zou gebeuren, daadwerkelijk iets doen
  • Vaker aan niks denken, gewoon me hersenen uitzetten
  • Niet zoveel stressen over dingen!

Ik ga aan het einde van elke maand kijken wat ik heb bereikt en wat nog anders kan. :)

17.12.13

a prayer

Last night I was praying. I don't believe in God, but I do believe in spirits. I believe that dead people are watching us. I wasn't praying for forgiveness or for help; I was lost. I lost track of time, life and I lost myself. I felt so close to those spirits that it made me scared. Still, I wanted them to hear me.

Dear Spirits,
Sorry for my late call. Do you even sleep? Or did you see how I didn't sleep the last few days? I wanted to thank you for your energy, I couldn't make it without you. But I feel so lost, I feel like I don't deserve your help. I feel so close to you and I'm not so sure, if there's a way back to life. There are so many things to live for, but I don't see any reason to do them. Why would I eat, if it makes me sick? Why would I love, if I'll only break my heart? What is left in the world that's worth fighting for?
Do you remember when I asked you what to do because I was confused? You gave me low bloodpressure to show me that I should take it slow and enjoy the here and now. But now it feels like I don't even have a heart. Maybe there are things to enjoy, but I feel nothing. I feel empty.
You got me over this once, by giving me a purpose in life. But I can't see the light anymore. I see you so clear, it almost seems real. Why would I stay, if I can also be with you? To show them how strong I am? They don't care, they expect. They expect me to be okay, to listen, to help, but not feel. I'm tired of being this. 
Please, give me a sign... I'm lost.

The next day I made it till the sixth period at school, then I ran out of the building. I totally forgot that I put some make-up on in the morning, just to cover my swollen eyes, so I was already sitting in the train, when I noticed that I looked really bad. My face was covered in black stripes of mascara. I didn't have enough time to clean my face. A group came to sit by me and when I realized that I was sitting there with three guys, I got new tears in my eyes. One of them asked me if everything was okay. Since I was so worn out, I just told them my break-up story. When I finished, the guy sitting next to me gave me a tissue and said:
'You are really pretty and cute. I think he was stupid to leave you. He lost a little star. Don't give up girl, you'll find someone else. Someone who will care about you. I'm sure.' 
It was time for me to get out of the train, so there I went... Only when I was outside, I realized what he actually said. And then I smiled. The Spirits didn't leave me alone, they just gave me a sign! My prince will come one day, on his white horse. I just need to take life one day at a time. And maybe say something if someone tells me that I'm pretty.. 

27.10.13

weekje thuis

Ik heb echt op het laatst besloten om toch mee te gaan met mijn ouders naar Hongarije. Of ik nou thuis alleen zit te leren of gezellig bij me oma in de tuin... Ik heb dus al me boeken ingepakt en weg! 
Wat ik van dit korte tijd thuis heb geleerd zijn twee dingen:
1. Tijd helpt. Toen ik voor het eerst naar Nederland vertrok, moest ik huilen. De keren daarna ook nog. Maar deze keer was het niet zo. Ik gaf iedereen een knuffel en ik wist dat ik terug zou gaan, dus niks aan de hand. Ik genoot zo veel mogelijk van de tijd dat we samen waren. Het was zo heel fijn. Met andere dingen heeft tijd ook geholpen, zoals erge dingen die ik liever wilde vergeten, nu ergens in een doosje verstopt zitten in mijn hoofd. Toen ik bekende plekken zag, dat ik niet meer terug, maar keek met een nieuwe blik ernaar.
2. Je moet je lekker in je vel voelen. Op een gegeven moment zat ik bij me oma buiten op een houten bankje te leren. De zon scheen precies in me gezicht en het voelde lekker warm. Mijn oma was koekjes aan het bakken, mijn opa was weer iets aan het knutselen en het voelde allemaal zo.. goed. Ik wilde niet dat dat ging veranderen. Toen wij weer in Nederland waren, en ik om me heen keek en alles zo plat was, voelde ik me helemaal niet meer lekker. Dit is niet mijn thuis, dit wordt nooit mijn thuis. Ik voel me hier niet lekker en dat wil ik niet...
Wat ik met deze twee dingen ga doen is... iets. Ik weet het nog niet. Maar ik ga er iets mee doen. 

13.10.13

mezelf zijn

Ik heb al een tijdje niks geschreven, deels omdat ik bezig was met leren voor mijn examen en deels omdat ik me niet lekker voelde. Ik moest mezelf opnieuw vinden. Je raadt het al: dat kan alleen door een nieuwe blog te maken! Ik was deze keer wel wat wijzer: ik heb al me oude posts meegenomen. Nu voel ik me weer lekker op me gemak en kan ik weer schrijven. Mijn blog is alleen voor een klein gedeelte anders: ik schrijf nu hier in beide talen. En als ik daar zin in heb, dan zelfs in het Engels. 

Waar ik vandaag over wil schrijven is iets wat een aantal dagen terug in me opkwam. Ik zat in de tweede klas toen mij mentor een rondje 'Wat wil je later worden?' wilde doen. Ik zei heel enthousiast dat ik de koningin wilde worden, waarop ze alleen 'Be serious..' zei. Ik nam genoegen dan maar met iets anders. Ik zei daarna dat ik psycholoog wilde worden. Maar een aantal dagen geleden dacht ik dus aan dit gesprekje met mijn mentor en ik besefte dat ik mijn dromen aan het opgeven was. Vroeger wilde ik iets met dieren gaan doen, zeker met paarden en ik wilde dus de koningin worden. Vervolgens trouwde een prins met een Hongaarse vrouw. Dat was zeker weten de laatste druppel. Ik besloot om mijn dromen achterna te gaan.
Ik probeerde eerst te onderzoeken waar ik precies was en wat ik precies wilde. Ik hoef niet de koningin te zijn van Nederland, ik wil me alleen voelen als een koningin als ik met mijn koning ben. Ik wil helemaal geen psychologie studeren om later veel geld te gaan verdienen, ik wil het doen om later mensen te kunnen helpen en om genoeg geld te kunnen hebben voor me hobby's. Ik wil iets voor onze mede-bewoners doen, voor de dieren. En dat is mijn belangrijkste doel.
Het is alleen heel moeilijk om me dromen vast te houden in deze wereld. Iedereen kijkt me met respect en interest aan als ik zeg dat ik psycholoog wil worden, maar niemand hoeft te horen wat ik te zeggen heb over mijn andere plannen. Terwijl ik psychologie als iets zijdelings zie, kijken mensen alleen maar daarnaar. 
Ik moet mezelf zijn en vechten voor me dromen. En dat is precies wat ik ga doen. 

Nu nog eerst alle bindingstypes voor scheikunde in me hoofd krijgen... :)