Dad & DM

My dad went to Hungary for a week and he came home with these wonderful things! As you can see, all bio & vegan! I haven't eaten everything yet, but I'll post reviews of all of them, to share my experiences. :) 

But where did he get all these? Funny thing, the dm sells these bio and vegan products. It has a whole row filled with them! How do I know if I wasn't there? I've been to the dm in Germany. They sell really great vegan products, so if your country has a dm, check it out! 

Here you can find their website (in German) with all the bio products: https://www.dm.de/dm-marken/dmbio/ 

loom bands !!

Ik zag die bandjes overal, maar ik had echt geen idee waarvoor ze waren.. Ik dacht dat je er iets mee in je haar kon doen ofzo, dus het interesseerde me niet echt.
Totdat mijn zusje thuiskwam met een hoop bandjes. Ze legde uit de je ervan armbandjes en dergelijke kunt maken en opeens vond ik die dingen veel cooler. Wij hebben dus de hele middag zitten knutselen en jullie moeten weten dat ik twee linkerhanden heb... Maar dit is echt niet moeilijk en je kan van alles maken! Ik heb een regenboog armbandje gemaakt en een infinity armbandje. Mijn zusje heeft zelfs een strikje gemaakt, zo goeddd..

Dus, die bandjes houden me nog even bezig denk ik... Binnen 10 minuten heb ik een helemaal zelf gemaakte, precies hoe ik het wilde armbandje of ring.
Trouwens, ik dacht eerst dat die bandjes helemaal niet lekker zouden zitten, maar dat is niet zo. Het is even wennen, maar dat is denk ik alleen omdat ik nooit armbandjes draag... maar na een tijdje voel je er helemaal niks van.
Leuk programma voor dit lange weekend. :)

up to the next challenge!

Even een aantal algemene mededelingen... Ik denk er serieus over na om voortaan ook in het Engels te gaan bloggen, waaant: IK BEN AANGENOMEN VOOR IBP! *_* Dat is de International Bachelor in Psychology in Leiden. Dus, aangezien ik binnenkort in het Engels ga studeren en omdat ik veel vrienden heb die Engels spreken, maar geen Nederlands of Hongaars, zou dat misschien ook handig zijn. Ik ben zó blij!
Daarnaast zit ik de laatste tijd eraan te denken om een aparte onderdeel te starten voor al mijn challenges en sport gedoes en gezondheidsdingen. Iets van een Lifestyle onderdeel. Ik ben niet perfect, ik eet elke dag chocola en ongezond troep af en toe, dus vandaar dat ik nog een beetje aan het twijfelen ben. Ik wil mijn Lifestyle niet per se iedereen aanraden. Haha. Maar misschien komt het nog wel.. Als ik over gezondheid schrijf, ga ik misschien zelf ook gezonder doen. Beetje in een omgekeerd volgorde dus, maar het kan gewoon. Ik zie het nog wel..

En dan nu de reden waarom ik deze post schrijf: Ik heb ten eerste een vijf dagen challenge gedaan, met de gedachte dat die waarschijnlijk makkelijk is en mijn lichaam dan even kan rusten. I've never been so wrong. Die vijf dagen hebben me heel goed aangepakt, met spierpijn overal en alles. Maar het was heel goed. Het was gewoon goed te doen, het voelde daarna ook goed, dus ik raad het jullie ook aan. Duurt maar 5 daagjes! Je kunt je hier aanmelden en dan krijg je de komende vijf dagen een mailtje met een filmpje: http://www.dailyhiit.com/content/beginner-challenge

Ik heb ook al gelijk een volgende challenge gevonden, weer 30 dagen. Beach Body Challenge! Er zijn geen vrije dagen, dus dat lijkt me ook best leuk, want ik vond die vrije dagen steeds een beetje overbodig. En het zou alles in mijn lichaam aanpakken, dat is het plan ten minste. :)

30 day ab & squat challenge: DONE!

Woooehooe! Ik ben klaar!

Met wat?
Om het niet nog een keer te hoeven uitleggen, hier is wat er tot nu toe is gebeurd:
Begin
15 dagen update

En vandaag heb ik dus eindelijk dag 30 bereikt! Met wat tegenslag door mijn knie, duurde het natuurlijk wat langer dan 30 dagen, maar ik heb alles gedaan en ja, het heeft ook resultaten. Ik kan zonder moeite eindeloos wandelen en de trap op en af rennen. Ik heb echt spieren gekregen! Niet een sixpack ofzo, maar wel 4 kleine hokjes die super goed voelen. Mijn benen zijn ook niet meer zo dun en sommige van mijn skinnyjeans kan ik moeilijk aantrekken. (ja, daarmee bedoel ik dat ik eindelijk wat aan de achterkant heb, haha) Het voelt fijn om een fit lichaam te hebben!

Om het wat te gaan visualiseren, heb ik een foto van hoe het eerst was en een foto van nu.

Zo was het dus eerst...

.. en zo is het nu!

Wat nu?
Ik ga zeker niet elke dag 100 van die dingen doen, maar ik wil wel dat mijn lichaam zo in-shape blijft. Daarom ga ik nu weer eens op zoek naar een andere challenge! Ik heb al dingen gevonden, als ik eindelijk een keuze heb gemaakt, zal ik iets van me laten horen! :) en nu wil ik een smoothie en rust. haha.

stikken met pillen

Weer eens een post over waarom medicijnen niet goed voor ons zijn.. 

Een tijdje geleden heb ik rust-pilletjes van de huisarts gekregen, zodat ik minder ging stressen over mijn examens. Mijn examen beginnen pas volgende week, maar hij heeft me aangeraden om ze wel eerst te gaan uitproberen, want straks werken ze niet ofzo.. Dan zou hij nog iets anders kunnen geven.

Wat doen de tabletten eigenlijk? Wanneer ik stres, trekken spieren in me maag en slokdarm te stevig samen, waardoor krampen kunnen ontstaan en ik heel erg misselijk kan worden. Deze tabletten zorgen ervoor dat mijn maag gaat chillen. Het verandert iets met de pH en al, zodat die krampen in mijn buik wegblijven. Mooi bedacht.

Ik dacht dus, leuk, dat zou heel fijn zijn, want ik vind het zo erg wanneer mijn buik spontaan verandert in een achtbaan en ik out of nowhere moet overgeven. Dus, bij de eerstvolgende spannende situatie heb ik eerst mijn alternatieve plan uitgevoerd: yoga, rustoefeningen, diep ademhalen. Mijn buik begon aan zijn ritje op de achtbaan, dus ik besloot om de pillen eens te gaan uitproberen. Het is me gelukt om de helft van de pil te gaan slikken (dat ding is zó groot!) en binnen 10 minuten was mijn buikpijn weg. Ik was nog steeds super zenuwachtig en gestrest, dat wel. Maar nu kon ik goed focussen op mijn ademhaling, dus ik werd in een half uur ook gewoon rustig. Dus ik dacht: dit komt straks helemaal goed bij me examen! Even een pilletje in de ochtend, nog diep ademen voordat het begint en ik kan rustig en helder nadenken. Nergens meer last van. Wat is toch goed dat ze zo'n medicijn hebben uitgevonden!

Totdat ik twee dagen geleden weer eens in een stressvolle situatie was. Ik dacht, het is bijna examen, ik neem weer zo'n pilletje en dan kan ik weer rustig verder. Water, pilletje, slikken, maag werd helemaal kalm. Opeens begon het buiten een hel te worden, met bliksem en donder en al en daardoor raakte ik nog meer van streek. Ik kon totaal niet op mijn ademhaling concentreren, niet eens in een yoga standje. Met een rustige maag, maar een stormende brein zat ik hopeloos naar buiten te kijken. Weten jullie nog waarvoor de pillen waren? Om mijn maagkrampen te stillen. Dus ik merkte opeens dat ik geen adem meer kreeg, want mijn slokdarm, en ja alles boven mijn maag, was nog heel goed bewust van het feit dat ik me niet goed voelde. Het kostte me veel moeite om rustig te worden en ik schrok enorm van het feit dat ik bijna stikte van de zenuwen. 

Dus nu maar hopen dat het weer morgen een beetje meezit, want de wonder medicijnen werken alleen als ik ook een rustige mind heb, niet alleen een goede pH in mijn maag. 

Ik wil ook al mijn lotgenoten succes wensen met de centraal examens! :)

healthy-update

Dus ik was begonnen met de 30-dagen gezond challenge voor mezelf. Ik ben nu halverwege en hier is dan mijn update!

30 dagen ab & squat challenge - 15 dagen later
Volgens mij was de eerste dag de zwaarste. Daarna ging het elke dag best goed, ik keek verbaasd naar mezelf dat ik het echt gewoon kon! Zonder al te veel moeite heb ik 60 squats achter elkaar gedaan en het heeft ook resultaten. Het ging allemaal goed tot de 10e dag, toen mijn knie opeens hard knak deed bij een squat en vervolgens kon ik niet meer verder. Ik moest het zelfs in verband zetten, want het deed echt veel pijn. Ik heb dus besloten om de gemiste squats zo veel mogelijk te gaan inhalen, langzaam als ik me beter bij voel. Want het heeft echt goede resultaten, dus ik wil het zeker niet opgeven. :) Nu gaat het al beter met me knie, dus ik ben weer aan het buigen en strekken. Haha. Nog 15 dagen te gaan!

30 dagen gezond challenge - 15 dagen later
Ehm, hiermee gaat het wat minder goed. De eerste week ging erop letten wat ik allemaal at, probeerde zo veel mogelijk ongezonde dingen te vermijden, maar toen dacht ik: dit is niks voor mij. Ik krijg liever later problemen dan dat ik een heerlijk cupcake laat liggen of dat ik niet een hele zak chips opeet als ik daar zin in heb. Misschien zal ik later hier anders over denken, maar op dit moment vind ik het maar niks om gezond te gaan doen met mijn eetgewoontes. Dus na een week ben ik maar gestopt, want het strest ook als ik steeds eraan denk wat ik allemaal niet zou mogen eten. Ik wil gewoon genieten van mijn eten. Haha. Sorry dus, maar deze challenge ben ik hard gefaald. En ik heb er geen spijt van. Eating is totally worth it.

Naja, over 15 dagen kom ik weer met een update over de ab&squat challenge.. :)

pentatonix @ paradiso!

Ik heb dus al een tijdje terug een kaartje gekocht, omdat ik dacht: straks ga ik lekker alleen feesten, ik ga laten zien dat voor een leuk feestje helemaal geen jongen nodig is! Ik kan ook alleen, single, fun hebben. Dat dacht ik dus toen en gisteren was de dag om dat ook te gaan bewijzen. En eerlijk, ik ben best tevreden met mezelf.
Ik kwam daar aan, ging netjes in de rij staan, glimlachte naar vreemde mensen zoals gewoonlijk, maar van binnen was zó zenuwachtig! Eenmaal binnen voelde ik me even verloren, Paradiso heeft of geen bordjes van wat en waar, of ik heb ze echt gemist... Ik dwaalde even rond in het gebouw, ik had nog bijna een uur totdat het concert van Pentatonix begon. Ik heb mijn jasje afgegeven bij de garderobe, ik moet zeggen dat ze alles wel heel netjes doen daar. Bij sommige plekken gooien ze je kleren ergens maar op... Toen durfde ik achter de geluiden aan, kwam ik in een grote zaal terecht, ja, je raadt het al: de Grote Zaal van Paradiso, haha. Ik ging eerst aan de zijkant zitten, maar al snel had ik door dat het niet zo leuk zou worden als ik de hele tijd daar zou blijven zitten. Ik ging dus bij groepje mensen staan, of ze het nou wilden of niet en ik genot van de muziek.
Eenmaal begonnen, vond ik het allemaal zo super leuk dat ik totaal was vergeten dat ik alleen daar was.. Iedereen zong mee, meerdere mensen gingen ook wat dansen en het was echt geweldig. Pentatonix is live net zo goed als op youtube en het is gewoon ongelooflijk om dat zo echt te zien.. Je zou denken dat sommige geluiden echt wel gewoon door de computer gemaakt zijn, maar nee... Ze maken het allemaal. Soms bleef me mond wel even open zelfs denk ik. Haha.
Ik zag allemaal mensen die de hele tijd maar foto's maakten en filmpjes, maar daar had ik geen zin in. Ik wilde gewoon van genieten en naja, al die mensen hebben zeker genoeg materiaal gemaakt.. En ik heb ook niet de beste camera op mijn telefoon, dus ik heb zelf geen foto's van het feest. Ik hield mijn beide handen in de lucht, zonder een telefoon erin en dat voelde ook goed. :)
Na afloop was het erg druk en ik moest ook nog op mijn vader wachten om mij te komen ophalen, dus ik stond bij de uitgang en keek naar de mensen die weggingen. Pentatonix is echt voor iedereen. Ik zag van kleine kinderen tot oude opas alles. En ook van hippie meisjes tot hardcore jongens met een wilde baard... Dat vond ik nog het leukst, toen ik daar zo stond.. Zoveel verschillende mensen, toch in een zaal, samen aan het genieten.. Ik praatte nog wat met mensen en toen kwam mijn vader al aan.
Ik heb echt een geweldige nacht gehad. :)

Filmpjes die ik tot nu toe heb zien voorbij komen op internet:
https://www.youtube.com/watch?v=Z6jBmcnIcWU
https://www.youtube.com/watch?v=253zo4Uzmfg
https://www.youtube.com/watch?v=RG4KSXn9KA0
https://www.youtube.com/watch?v=LRjhUGJcKJk

*foto heb ik van internet, dus niet zelf gemaakt. bedankt, wie het ook heeft gemaakt! haha

100 dagen happy, 30 dagen healthy!

100 happy days

Mensen die mijn blog op facebook volgen [hier], kunnen zien hoe ik het doe met de 100happydays challenge. Ik ben al bijna halverwege! Soms is het even heel lastig om blij te zijn, maar dan denk ik: als ik vanavond naar bed ga, zonder dat ik iets leuks heb gedaan, is het een verspilde dag! En dat helpt me altijd om iets leuks te doen, ook al heb ik er even geen zin in. :) Ik heb mezelf ook beter leren kennen: ik eet ongelofelijk ongezond soms en ik word toch zó blij van eten! Soms zijn het de kleine, simpele dingen die mij heel blij kunnen maken. En als er iets groots op komst is, heb ik er al weken van tevoren zin in!

En omdat de 100happydays challenge me zo goed is bevallen, heb ik eraan gedacht om ook andere challenges te gaan uitproberen. Door mijn happychallenge heb ik gemerkt dat ik echt gezonder moet gaan eten, dus dat lijkt me een goede doel. Daarnaast wil ik nog meer gaan sporten en met een challenge-opstelling zal dat makkelijker gaan. Dan heb ik een duidelijke doel. :) Daarnaast heb ik mijn blog zwaar verwaarloosd... Maar ik heb ook geen tijd om goede, inhoudelijke dingen te gaan schrijven en dat irriteert me best. Ik heb er altijd zin in om te gaan schrijven, maar als ik begin en merk dat ik nog duizend andere dingen moet doen, dan moet ik het helaas opzij zetten. Ik wil dus een plan bedenken om dat ook te gaan aanpakken, door bijvoorbeeld elke dag een klein stukje te gaan schrijven en dan post ik dat aan het einde van de week.. :)

30 dagen healthy

Ik ga mijn 30 dagen healthy challenge ook proberen bij te houden op mijn facebook pagina met foto's of gewoon updates. Ik heb om te beginnen een 30 days ab & squat challenge gevonden, om wat spieren te krijgen en om in beweging te blijven. Ik ga in ieder geval een foto maken van before en after om te zien of er echt veranderingen zijn. En ja, ik moet natuurlijk ook volhouden! Ik heb voor deze challenge gekozen, omdat ik binnen 30 dagen ook nog examen heb en ik wil wel kunnen zitten en schrijven. Haha. Daarnaast wil ik in de zomer, als het echt warm begint te worden ook een 30 days running challenge doen, waarbij ik 30 dagen steeds verder probeer te komen. Daarvan zal ik zeker mooie foto's maken! :) Om mijn eetgewoontes ook aan te pakken, ging ik op zoek naar een gezond-eet challenge, maar helaas zijn de meeste challenges gebonden aan afvallen en dat moet ik natuurlijk niet hebben. Daarom heb ik ervoor gekozen om een 30 dagen gezond challenge te houden, op mijn eigen manier. Ik probeer ongezonde dingen en veel suiker te vermijden en ga elke dag minstens 1 gezond iets eten. Kan ik weer bijhouden op facebook.. :) Ik wil het zo doen, omdat ik nu mijn energie gewoon nodig heb en omdat ik zeker weten niet wil afvallen.

Naja, wens me succes en houd mijn facebook pagina in de gaten voor updates! :) 

I'm just fine.

Er zijn nog steeds mensen die niet weten dat ik al drie maanden single ben. Jij ook niet? Nou, het is gewoon zo. Jammer. Mijn vrienden vragen ook regelmatig of het goed met me gaat en of ik er over ben. Hier komt de waarheid dan, want ik hou niet van liegen en doen alsof.

Ik ben over hém. Ik ben niet over het hele gebeuren. Vanochtend zat ik op mijn bed, met mijn examenbundels en ik dacht: het is een zaterdag en ik zit alleen thuis op mijn bed te leren. Zo was het niet vroeger.. Het zijn die kleine dingen die ik nog steeds niet kan accepteren soms. 

Daarom heb ik nieuwe dingen gevonden, om mezelf bezig te houden. Ik sport meer, ik leer Spaans, ik dans, ik doe dingen voor mijn toekomst.. Zo probeer ik die leegte te vullen, die kleine momenten van: ik ben alleen. En het werkt, meestal. 

Ik heb een aantal dagen geleden (dankzij een vriendin) een website gevonden, http://100happydays.com/ waar je dus 100 dagen lang, elke dag, blij moet zijn en ook eraan moet denken dat je blij bent. Tijd vrij moet maken om blij te zijn. Dat is precies iets wat ik nodig heb, dacht ik. Aan het einde moet je bij aanmelden aangeven hoe blij en gelukkig je op dit moment bent en dat was harder dan ik dacht. Ik voel me goed, maar niet geweldig. I'm just fine. En ik wil me veel beter voelen dan dit. Ik zal dus vanaf vandaag elke dag een moment van mijn dag met jullie delen op mijn facebook pagina https://www.facebook.com/tikkaooblog , een moment waarop ik blij was. 

Jullie kunnen ook meedoen, het kan alleen maar positief uitpakken volgens mij. :) 

datingsites

NEEEE! Ik zit er niet op. Ik heb gewoon een mening en nieuws voor mensen die er wel op zitten. 

Toen ik nog niet single was, vond ik die reclames op tv verschrikkelijk. Daten voor hoogopgeleide mensen.. Een tweede kans.. Ik dacht altijd van als ik een jongen kon ontmoeten die 40 km van me vandaan woont, moet je niet beginnen met een stomme datingsite. Liefde komt van zelf.

Nu ben ik single en nu vind ik die sites nog steeds erg. Is het niet verkeerd om expres op zoek te gaan naar iemand met de beste foto van jezelf en allemaal goede eigenschappen op een lijstje? En wat zeg je dan? Je lijkt me leuk, zullen we het proberen? Liefde gaat toch niet zo? Of nog iets.. er zijn toch zoveel mensen op zo'n site. Waar zoek je dan op? Hoe weet je wie bij je past en waar die persoon woont of hoe die eruit ziet? De liefde van je leven is misschien helemaal geen Johnny Depp met een leuke baan die ook nog eens met kinderen kan omgaan... Ik vind het echt zó verkeerd. 

Aan de andere kant, er zijn natuurlijk ook mensen die de liefde van hun leven via zo'n site kunnen vinden. Ze ontmoeten elkaar, gaan opeens trouwen en kinderen krijgen blabla.. Stel je voor dat ze dan niet op die site waren, dan hadden ze elkaar misschien nooit ontmoet. Toch... als je zo voor elkaar bestemd bent, ontmoet je elkaar toch wel? 

Het klinkt in mijn oren allemaal heel verkeerd, zo'n datingsite. In mijn wereld komt ware liefde van zelf, je hoeft er niet naar op zoek te gaan. Je kan het ook niet zoeken, omdat je gewoon niet weet wat je moet zoeken. Het komt gewoon op je af, zonder dat je het beseft.

Daar komt het nieuws dan! Er zijn mensen die mijn mening delen van ik zou nooit een datingsite gebruiken en dan doen ze iets heel grappigs. 

Ik ga Spaans leren (als ik al wat kan zeggen, ga ik daarover posten. :D) maar ik dacht dus van laat ik eens op zoek gaan naar en groepje op facebook waar mensen Spaans leren onder elkaar en helpen en leuke dingen delen. Heb ik ook gevonden, maar dan staat aan de zijkant altijd zo'n lijstje met "Groepen die je vrienden leuk vinden." En toen zag ik het. Mijn vrienden, die nooit een datingsite zouden gebruiken, zitten op facebook in groepen voor single mensen. Wat is dat nou als niet een vorm van datingsite? Waarom zou het beter zijn om iemand via facebook te zoeken dan via een andere website? Maar, blijkbaar kan dat wel. Facebook is een andere wereld. :D Dus mensen die mijn mening delen, maar toch op zoek willen naar liefde, tegenwoordig kan dat ook op facebook. Hoef je geen account aan te maken op een site, gewoon je eigen profiel delen. En dan krijg je reacties dat je lekker bent en misschien een keertje wil uitgaan. Goed voor je ego, slecht voor de ware liefde. Vind ik. Vind ik niet leuk. 

no worries!

Ik hou me goed aan mijn voornemens, maar ze hebben allemaal wel een slechte kant. Toch voel ik me stukken better. 

1. Ik sport nu elke dag minstens half uur op de wii, waarbij ik meestal 3 kilometer ren, yoga doe en balansspelletjes speel. Het is leuk en ik heb echt elke dag een beetje spierpijn ergens, maar steeds minder! Nadeel van dit allemaal is dat ik al extreem dun was en ik wilde niet sporten om af te vallen, maar je kunt nu echt elke rib van me tellen, zonder problemen. Ik hoop dat ik daar tenminste spieren zal krijgen, want nu zie ik er echt veels te dun uit. 

2. Misofonie spookt me nog steeds, wow wat kunnen toch simpele dingen irritant zijn! Ik probeer me gewoon af te leiden en ik wil niet liegen en zeggen dat het beter gaat, want dat is niet zo. Maar ik probeer het ten minste.. :)

3. Ik heb niet per se alle juiste mensen gevonden, maar ik ben de slechte vrienden wel kwijt. Ik praat gewoon niet met ze, in plaats daarvan praat ik meer met mijn goede vrienden. :) 

4. Geld sparen gaat super goed! Ik heb zelfs rente gekregen, ik wist niet eens dat ik rente zou krijgen.. Ik heb nu genoeg geld om zelf mijn eerste jaar te betalen. Nou ja zonder boeken en al dat. Maar het is al iets! :)

5. Met minder nadenken gaat het hmm. Ik denk waarschijnlijk altijd te veel na over simpele dingen, maar ik ben wel spontaner nu. Ik heb zomaar een ticket gekocht voor een optreden in Amsterdam, net voor koningdag! Ik wilde daarheen en het was al bijna uitverkocht dus ik dacht: whatever, ik wil het, ik doe het. Nu moet ik natuurlijk wel nadenken over hoe en wat. :D Ik denk veel minder aan wat ik kwijt ben, in plaats daarvan denk ik aan wat ik allemaal nu wel heb. Vrije tijd. Zo veel vrije tijd. Zo veel nieuwe kansen. Het gaat niet altijd even goed, zoals met dat ik zomaar 4 nieuwe horloges heb aangeschaft. Ik maak me veel minder zorgen over dingen. Ik begin morgen aan examenperiode 2, maar ik stress niet. Ik denk niet meer negatief dat ik het niet kan, ik denk gewoon niet en ik weet dat ik het kan. Veel beter zo. :)

Dus no worries mensen, ik kom er wel weer bovenop. Nee, jullie hoeven geen date voor me te regelen. Ik heb besloten om de prins zelf naar me toe te laten komen. Hij komt als hij wil. :)

Voornemens 2014

Het is tijd om goede voornemens op te stellen voor 2014, zodat ik straks gelijk kan beginnen! :) Ik wil het met jullie delen, want misschien hebben jullie er ook iets aan.

1. Meer gaan sporten
Ik ben misschien dun, ook al eet ik elke dag een hele taart, maar ik ben alsnog niet helemaal gezond bezig. Soms kan ik dagen achter elkaar blijven zitten. Ik loop doordeweeks altijd naar school en naar huis en met me werk moet ik ook bewegen, maar toch ben ik niet fit. Daar wil ik iets aan gaan doen, door meer te gaan sporten. Ik heb hiervoor 3 plannen bedacht, ik zie nog wel welke gaat werken.

• Vaker onze Wii gaan gebruiken
• Weer gaan paardrijden
• Om de twee dagen gaan rennen voor een half uurtje, of gaan leren beter fietsen.

2. Misofonie omzetten in iets positiefs
Ik merk dat ik steeds meer prikkelbaar ben als iemand in me omgeving aan het kauwen is en het is echt vervelend. Ik moet me letterlijk inhouden om niet uit te barsten, maar dat kan toch niet altijd zo gaan.. Ik heb besloten om er iets positiefs van te gaan maken, ook al weet ik nog niet precies wat. Ik kan het eenmaal niet negeren, dus ik ga het anders proberen aan te pakken. Hiervoor heb ik tot nu toe maar 1 plan, maar ik denk nog na...

• In plaats van mijn aandacht te richten op geluiden die mij prikkelen, gaan focussen op andere geluiden die ik om me heen hoor, zoals een auto die aan komt rijden of een vogeltje die wegvliegt. 

3. De juiste mensen vinden
Ik ga alleen met mensen omgaan die ook met mij willen omgaan en niet alleen om me te misbruiken. Ik ga stoppen met moeite doen voor mensen die geen moeite voor mij zouden doen. Hiervoor heb ik geen plannen, maar wel een aantal gedachten over personen die ik niet meer zo vaak hoef te spreken en met wie ik vaker zou willen spreken.

4. Geld sparen voor mijn studie
Geld interesseert me nooit echt, maar sinds dat de middel is die mij bij mijn doel kan brengen, ga ik het ophopen op mijn rekening. Sinds ik geen weekendplannen meer heb, ga ik een baantje zoeken voor in het weekend. Mijn geld moet sneller toenemen dan hoe het nu gebeurt, dus ik moet er iets aan gaan doen. Behalve dat ik mijn geld gelijk op me spaarrekening ga zetten, heb ik nog geen concrete plannen.

5. Minder nadenken
Iedereen weet dat ik een echte dagdromer ben. Maar het is niet goed voor me. Ik moet echt minder gaan nadenken en meer genieten van wat er nu allemaal gebeurt.

• In plaats van nadenken over wat er zou gebeuren, daadwerkelijk iets doen
• Vaker aan niks denken, gewoon me hersenen uitzetten
• Niet zoveel stressen over dingen!

Ik ga aan het einde van elke maand kijken wat ik heb bereikt en wat nog anders kan. :)

I don't need a man to be strong!

Eerst heb ik serieus gedacht dat ik verdwaald was, toen het uit was. Ik dacht echt dat ik niks alleen kon. Dat zijn hand vasthouden echt iets betekende, dat dat me kracht gaf. Hij hield mijn hand altijd vast als ik bang was, of gewoon als ik iemand nodig had.

Tot nu toe was ik onzeker. Ik heb nieuwe plannen gemaakt en dingen verzonnen die ik wilde gaan doen, maar ik wist niet zeker of ik dat echt zou kunnen gaan doen. 

Vandaag is dat veranderd. Ik heb vanochtend het ziekenhuis gebeld, en mijn moeder daarheen gebracht. Belangrijk om te weten dat ik doodsbang ben van ziekenhuizen, ik ben echt nog nooit alleen bij de huisarts geweest, omdat ik gewoon bang ben van dat gebouw, laat staan dan een hele ziekenhuis.. In de auto dacht ik heel even eraan dat hij vandaag mijn hand niet zou vasthouden, dat ik het allemaal alleen moest gaan doen. Ik was maar voor één seconde bang. Ik maakte me sterk en ik liep zelfverzekerd door het ziekenhuis heen. Ik kreeg het heel even benauwd toen er bloed afgenomen werd van mijn ma en toen zij even aangaf dat ze bijna flauwviel. Voor de rest was ik sterk gebleven.

Ik kan het allemaal wel alleen. Ik heb zijn hand helemaal niet nodig. Hij heeft me alleen sterker gemaakt. Zijn hand vasthouden betekende ook dat ik hem kwijt kon raken. Nu ben ik hem kwijt. Nu ben ik alleen en sterker dan ooit. Niet zwakker, maar sterker.Ik hoef niemands handje om sterk te kunnen staan.

ps: het gaat goed met mijn ma. :) 

a prayer

Last night I was praying. I don't believe in God, but I do believe in spirits. I believe that dead people are watching us. I wasn't praying for forgiveness or for help; I was lost. I lost track of time, life and I lost myself. I felt so close to those spirits that it made me scared. Still, I wanted them to hear me.

Dear Spirits,

Sorry for my late call. Do you even sleep? Or did you see how I didn't sleep the last few days? I wanted to thank you for your energy, I couldn't make it without you. But I feel so lost, I feel like I don't deserve your help. I feel so close to you and I'm not so sure, if there's a way back to life. There are so many things to live for, but I don't see any reason to do them. Why would I eat, if it makes me sick? Why would I love, if I'll only break my heart? What is left in the world that's worth fighting for?

Do you remember when I asked you what to do because I was confused? You gave me low bloodpressure to show me that I should take it slow and enjoy the here and now. But now it feels like I don't even have a heart. Maybe there are things to enjoy, but I feel nothing. I feel empty.

You got me over this once, by giving me a purpose in life. But I can't see the light anymore. I see you so clear, it almost seems real. Why would I stay, if I can also be with you? To show them how strong I am? They don't care, they expect. They expect me to be okay, to listen, to help, but not feel. I'm tired of being this. 

Please, give me a sign... I'm lost.

The next day I made it till the sixth period at school, then I ran out of the building. I totally forgot that I put some make-up on in the morning, just to cover my swollen eyes, so I was already sitting in the train, when I noticed that I looked really bad. My face was covered in black stripes of mascara. I didn't have enough time to clean my face. A group came to sit by me and when I realized that I was sitting there with three guys, I got new tears in my eyes. One of them asked me if everything was okay. Since I was so worn out, I just told them my break-up story. When I finished, the guy sitting next to me gave me a tissue and said:

'You are really pretty and cute. I think he was stupid to leave you. He lost a little star. Don't give up girl, you'll find someone else. Someone who will care about you. I'm sure.' 

It was time for me to get out of the train, so there I went... Only when I was outside, I realized what he actually said. And then I smiled. The Spirits didn't leave me alone, they just gave me a sign! My prince will come one day, on his white horse. I just need to take life one day at a time. And maybe say something if someone tells me that I'm pretty.. 

dierenasiel

Een aantal weken terug had ik Dierenasiel Rotterdam gemaild dat ik een aantal spullen thuis had liggen, die ik graag aan hun wilde geven. Daarop kreeg ik de reactie, dat ze daarmee heel blij zouden worden. Het enige probleem was dat ze alleen tot 4 uur open zijn, dus ik kon maar niet langs gaan door school. Afgelopen zaterdag was het eindelijk gelukt om met de auto langs te gaan en om die spullen te gaan geven. Het was niet helemaal hoe ik het had verwacht..

We gingen naar binnen en bij de receptie stonden twee mensen. Ik legde uit waarom ik daar was en de man keek me aan alsof ik een alien was. Dat voelde al raar. Vervolgens moest ik hem bijna smeken om die spullen aan te nemen, terwijl je zou verwachten dat ze er blij mee zouden zijn. Hij nam het uiteindelijk aan en zette het gewoon op de grond naast zich neer. Hij zei dat ze op het verblijf geen konijnen hadden, terwijl ik konijnen spullen had gebracht. Uiteindelijk glimlachte hij heel vals naar me en zei dat de spullen wel op een goede plek terecht zouden komen. Ik geloof er niks van. 

Ik wilde alleen aardig zijn, dus ik dacht ik breng een aantal spullen naar het asiel en dan krijg ik dit.. Ik denk dat een dierenasiel die van giften en zulke dingen bestaat, blij moet zijn als ze iets krijgen.. Ik vond het helemaal niet leuk en ik zal voortaan ook niet dingen naar ze brengen.

We mochten nog de kattenafdeling bezoeken, waar ongeveer 5 katten opgesloten zitten per kamertje. Ik vond het heel zielig, die katten waren ook aan het huilen enzo.. Maar ik zag wel dat ze goed verzorgd waren. Ik wilde ze best gaan aaien, want dat mocht ook, maar helaas had ik een wondje op me hand en ik wilde niet moeilijk doen met handen wassen en dan nieuwe pleister zoeken.. en ik was deels bang dat die katten misschien iets hadden. :$ Toen ik die katten zag, wilde ik best wel nog een keer daar teruggaan, gewoon voor een middag om die katten aandacht te geven, maar door hoe ze ons gelijk bij de deur hebben behandeld, weet ik het niet meer.. Ik wil alleen het beste voor die dieren en dan ben ik nog de slechterik, omdat ik niet per se de beste voeding heb gebracht.. 

Als iemand toevallig een Garfield of heel erg mooie zwarte kat of grijze tijger kat zoekt, die hebben ze in het asiel. :) 

heartbroken...

Het is zo moeilijk soms. Als het hier de hele dag regent en als het donker is of als ik naar buiten kijk en alleen platte land zie.. dan wil ik zo graag naar huis. Dit is niet wat ik gewend ben. De ene helft van mijn hart ligt nog thuis, ik denk ergens op de glijbaan in het park op de berg. De andere helft is hier, in Nederland, aan het slapen in Flevoland. Zo is mijn hart gebroken: de ene helft hier, de andere daar. Ze zijn beide zo verliefd, maar ze kunnen niet bij elkaar komen. Het doet me pijn om te zien hoe mijn vriend kijkt als ik weer erover begin dat ik niet in Nederland wil zijn, omdat het hem kwetst. Voor hem lijkt het alsof ik ook niet met hem wil zijn, terwijl dat niet waar is. Hij is juist de reden dat ik er ben! Het doet me ook pijn om hier te zijn en steeds te zeggen dat het hier beter is, terwijl mijn hart schreeuwt, dat ik hier weg moet. Het is niet beter hier voor de helft van mijn hart op de glijbaan. Die voelt zich eenzaam. Het is niet zo dat ik thuis niet mis, dat ik niet naar huis ga, omdat ik het niet wil. Ik wil het wel, ik weet alleen dat het hier, in Nederland beter voor me is. Hier heb ik een zekere toekomst. Misschien is die toekomst ook heel treurig, zonder de bergen en warme knuffels van mijn familie. Maar wat moet je toch doen, als je hart zo gebroken is...? 

weekje thuis

Ik heb echt op het laatst besloten om toch mee te gaan met mijn ouders naar Hongarije. Of ik nou thuis alleen zit te leren of gezellig bij me oma in de tuin... Ik heb dus al me boeken ingepakt en weg! 

Wat ik van dit korte tijd thuis heb geleerd zijn twee dingen:

1. Tijd helpt. Toen ik voor het eerst naar Nederland vertrok, moest ik huilen. De keren daarna ook nog. Maar deze keer was het niet zo. Ik gaf iedereen een knuffel en ik wist dat ik terug zou gaan, dus niks aan de hand. Ik genoot zo veel mogelijk van de tijd dat we samen waren. Het was zo heel fijn. Met andere dingen heeft tijd ook geholpen, zoals erge dingen die ik liever wilde vergeten, nu ergens in een doosje verstopt zitten in mijn hoofd. Toen ik bekende plekken zag, dat ik niet meer terug, maar keek met een nieuwe blik ernaar.

2. Je moet je lekker in je vel voelen. Op een gegeven moment zat ik bij me oma buiten op een houten bankje te leren. De zon scheen precies in me gezicht en het voelde lekker warm. Mijn oma was koekjes aan het bakken, mijn opa was weer iets aan het knutselen en het voelde allemaal zo.. goed. Ik wilde niet dat dat ging veranderen. Toen wij weer in Nederland waren, en ik om me heen keek en alles zo plat was, voelde ik me helemaal niet meer lekker. Dit is niet mijn thuis, dit wordt nooit mijn thuis. Ik voel me hier niet lekker en dat wil ik niet...

Wat ik met deze twee dingen ga doen is... iets. Ik weet het nog niet. Maar ik ga er iets mee doen. 

mezelf zijn

Ik heb al een tijdje niks geschreven, deels omdat ik bezig was met leren voor mijn examen en deels omdat ik me niet lekker voelde. Ik moest mezelf opnieuw vinden. Je raadt het al: dat kan alleen door een nieuwe blog te maken! Ik was deze keer wel wat wijzer: ik heb al me oude posts meegenomen. Nu voel ik me weer lekker op me gemak en kan ik weer schrijven. Mijn blog is alleen voor een klein gedeelte anders: ik schrijf nu hier in beide talen. En als ik daar zin in heb, dan zelfs in het Engels. 

Waar ik vandaag over wil schrijven is iets wat een aantal dagen terug in me opkwam. Ik zat in de tweede klas toen mij mentor een rondje 'Wat wil je later worden?' wilde doen. Ik zei heel enthousiast dat ik de koningin wilde worden, waarop ze alleen 'Be serious..' zei. Ik nam genoegen dan maar met iets anders. Ik zei daarna dat ik psycholoog wilde worden. Maar een aantal dagen geleden dacht ik dus aan dit gesprekje met mijn mentor en ik besefte dat ik mijn dromen aan het opgeven was. Vroeger wilde ik iets met dieren gaan doen, zeker met paarden en ik wilde dus de koningin worden. Vervolgens trouwde een prins met een Hongaarse vrouw. Dat was zeker weten de laatste druppel. Ik besloot om mijn dromen achterna te gaan.

Ik probeerde eerst te onderzoeken waar ik precies was en wat ik precies wilde. Ik hoef niet de koningin te zijn van Nederland, ik wil me alleen voelen als een koningin als ik met mijn koning ben. Ik wil helemaal geen psychologie studeren om later veel geld te gaan verdienen, ik wil het doen om later mensen te kunnen helpen en om genoeg geld te kunnen hebben voor me hobby's. Ik wil iets voor onze mede-bewoners doen, voor de dieren. En dat is mijn belangrijkste doel.

Het is alleen heel moeilijk om me dromen vast te houden in deze wereld. Iedereen kijkt me met respect en interest aan als ik zeg dat ik psycholoog wil worden, maar niemand hoeft te horen wat ik te zeggen heb over mijn andere plannen. Terwijl ik psychologie als iets zijdelings zie, kijken mensen alleen maar daarnaar. 

Ik moet mezelf zijn en vechten voor me dromen. En dat is precies wat ik ga doen. 

Nu nog eerst alle bindingstypes voor scheikunde in me hoofd krijgen... :)

koffie

Ik stond nieuwsgierig in de keuken te wachten op de koffiezetapparaat om eindelijk mijn eerste koffie te gaan drinken. Veel van me vrienden drinken koffie en ouderen ook, dus het moet toch wel goed zijn. Ik ben nog de enige die chocomel drinkt en het is tijd voor iets nieuws. Ik zou zelf nooit op dit idee komen, omdat ik al van de geur van koffie misselijk word. Maar het is niet anders, ik moet het gaan proberen. Soms als het weer heel erg verandert binnen een korte tijd of als ik gewoon zo'n moment heb, krijg ik erg veel hoofdpijn. Volgens mijn ma is mijn bloeddruk te laag, ga koffie drinken. Ik heb altijd nee gezegd, liever hoofdpijn dan koffie! Vanochtend was dat anders. Ik werd wakker, helemaal uitgeput, omdat ik al dagen niet lekker en genoeg kan slapen. Ik keek naar buiten en zag de grote wolken aankomen en een uur later scheen toch de zon. Dat zorgde natuurlijk voor hoofdpijn, maar ik viel bijna in slaap. Ik moet zometeen naar buiten, met de auto. Dat moet goedkomen, dus ik besloot om mijn eerste koffie ooit te gaan drinken. Ik heb me al voorgesteld dat ik de deur open zou doen en naar buiten zou rennen, helemaal fris en vrolijk. Zo ging ik dus ook naar beneden en na wat technische problemen heb ik dat apparaat aangekregen. Ik moest wachten totdat het lampje groen werd en daar kwam het al, mijn koffie! Ik zag een zwart-wit spul naar beneden druppelen met een vreselijke geur. Ik dacht, geen probleem, dat hoort gewoon erbij. Het is een koffie met vanille smaak, dat kan niet erg zijn. Zometeen als ik een slokje neem, zal het lekker naar vanille smaken. Ik nam het mee naar de tafel en bekeek het nog een keer. Het rook echt niet lekker. Ik besloot om heel volwassen mezelf om een suikertje te gaan vragen. Ik liet de suikerklontje in me koffie vallen en ik begon te roeren. Ik werd al misselijk van die geur, maar ik zette door. Toen ik geen suiker meer hoorde aan de onderkant, nam ik een klein lepel koffie. Ik keek ernaar en stopte het in me mond. Die smaak van zo vreselijk gewoon! Ik heb nog nooit zoiets vies in me mond gehad! Ik kan tegen hete paprika, zure citroen, maar die koffie.. dat kon ik niet door me keel krijgen. Ik rende naar de kraan en spuugde alles eruit. Ik heb me mond nog duizend keer schoongewassen, maar ik kan de koffie nog steeds proeven. Vanille smaak? Die koffie had niks te maken met vanille! Daar ging mijn fris en vrolijkheid.. Ik blijf lekker chocomel drinken.

 

home alone #3

Ik heb gisteren niet geschreven, omdat ik me niet zo goed voelde na wat er gebeurd is.. Maar ik vertel het nu. :)

Ik kon bijna niet slapen, omdat het zo warm was. Toen was ik dan maar vroeg opgestaan. Ik was zo moe en het was zo warm dat ik de grootste gedeelte van me dag besteedde aan series kijken. Ik heb ook wel iets nuttigs gedaan hoor! Ik ben begonnen met mijn koffer inpakken voor mijn vakantie in Italie. Ik heb er zoveel zin in! Ik heb dus alvast me kleren gepakt die ik zeker wil meenemen en een lijstje gemaakt van dingen die ik mee moet nemen en niet moet vergeten. Vervolgens als er even frisse lucht in me kamer kwam, heb ik dus nog iets in me tas gestopt. Ik wil het vandaag afmaken, nu dat het koeler is. Ik ga pas volgende week donderdag weg, dus ik heb nog meer dan een week, maar ik ben dit weekend niet thuis. Vandaar. 

In de middag had ik een rijles en eerlijk gezegd vind ik dat ik geen rijbewijs mag krijgen. Ik kan het soms heel netjes en soms helemaal niet. Tijdens me examen ga ik natuurlijk me best doen en daarna? Daarna ga ik tegen de eerste auto op de snelweg botsen. Ik kan het niet en ik wil het ook niet kunnen. Ik wil helemaal niet rijden. Nou ja... ik doe het voor je pap, maar je zult het zien.. ik kan het gewoon niet. 

Daarna moest ik voor slapen gaan de planten buiten water geven. Ik haat planten, ik kan niet met ze omgaan. Ik doe elke dag maar alsof ik weet hoe het moet en spuit wat rond.. en toen begon de hel. 

Ik kwam naar binnen en ik zag opeens een spin in me haar. Jullie moeten weten dat ik doodsbang ben voor alles met kleine poten die zo vies kunnen bewegen. Ik begon dus als een gek te schreeuwen (me raam was open...) en probeerde het weg te slaan. Spinnetje viel op me shirt, dus ik nog gekker me shirt snel uittrekken. Ik zag hem toen niet meer, maar ik heb lang haar en ik voelde nog steeds iets raars. Ik schudde me hoofd zo vaak als ik het maar kon en rende naar beneden. Ik belde mijn vriend op, waarover straks nog een apart post... Uiteindelijk heeft hij me zover gekregen om terug te gaan naar me kamer en tussen veel tranen en geschreeuw (het duurde bijna een uur) heb ik de spin doodgeslagen. Ik wil mijn buren bedanken dat zij de politie niet hebben gebeld, want ik zat naakt in me kamer op de grond een dode spin te slaan met een krant half huilend en half schreeuwend. 

Om uit te leggen hoe dat kon gebeuren... ik ben echt bang voor die beesten. Echt zo bang. Mensen die dat ook hebben, begrijpen me precies, maar ik wil het voor de anderen uitleggen. Voor mij was het net als een mes in me nek of als een seriemoordenaar in me kamer. Je zou je ook nergens veilig voelen als een seriemoordenaar in je huis rondliep.Vervolgens heb je enorm veel kracht om iets te pakken en naar de seriemoordenaar toe te gaan. Je moet hem onder ogen zien als je wilt overleven. Ja bij een seriemoordenaar zou je ook de politie kunnen bellen, maar bij een spin moet je het echt zelf oplossen. Dat is het ergst. In onze samenleving mag je niet meer gek het huis uitrennen en om hulp roepen als je een spin ziet. Dat is niet normaal. Je pakt de krant en je slaat hem dood. Jammer genoeg gaat dat niet zo makkelijk bij mij. Ik heb echt zoveel gehuild, ik bedoel die spin doodslaan was te veel geweld voor mij. Ik voelde me daarna echt wel iemand die net een seriemoordenaar heeft doodgemaakt. Ik heb het helemaal zelf gedaan. Er bestaan cursussen voor mensen die angst hebben voor spinnen en daar word je geholpen om je angst te overwinnen. Ik heb het alleen in me huis opgelost. Ik denk dat als ik weer een spin zie, ik gewoon verander in een moord-machine en blijf slaan totdat er niks meer beweegt. Geslaagd zelf-therapie? Ik weet het niet zeker.. Maar die spin moest weg. Die spin is weg en ik voel me sterker.

Daarna deed ik me pyjama aan en probeerde rustig op bed te liggen, maar jullie snappen al dat dat niet zo makkelijk was... ik viel uiteindelijk in slaap en ik heb geen een droom over die spin gehad. Misschien is me zelf-therapie toch geslaagd.

Nog iemand bang voor spinnen hier? Deel je ervaring met spinnen hieronder.

Verder heb ik niet gekookt, ik heb weer me pasta van gisteren gegeten met wat aanpassingen. Die saus was helemaal niet verkeerd! Alleen de bolletjes. Het was dus best wel lekker zonder bolletjes. :)

Ik ga nu genieten van dit weer, het is nu niet zo stikkend heet. :)

katie