Master of Anxiety: I am the Ocean

I graduated last week! I now have a bachelor degree in psychology. The past three years have been hard. The past three weeks might have been the hardest. I decided to start my master with a clean slate. However, with the amount of baggage I have, or well, anyone has, you can't just start over. So I changed my plan and decided to do some digging. What baggage should I take with me and what should I leave behind? And could I actually do that?

A REALLY BIG shout out to Adriene from Yoga with Adriene, she was a huge help for me. I did Revolution last month and it helped me so much. I lost 5 kilos, which is a nice extra, would anyone be interested in losing weight with yoga. I should also mention, being vegan might have also helped. But it wasn't only physical. It was also mentally letting go.

I think all college students will feel with me when I say that I had my fair share of break downs. Those moments when you just really can't keep going, that state of being frozen. That's how it felt for me. Being frozen, in front of a rushing train and sometimes actually feeling it crushing me. One of the reasons why I was offline for so long was also because I couldn't share my story. I'm still not ready, but I want to share this: in my first year I was in therapy. During the day I studied about mental illnesses and their treatments, in the evenings I learned how real they are. In my second year I stressed so much that I couldn't do anything during the summer, because I was so tired. I enjoyed looking at the trees on the mountain, with my brain turned off. My third year was a bit better, because I knew how close I was to losing it again. I did my best to avoid stress, but sometimes you can't avoid certain things. Last week when I finally got my diploma, a huge weight fell from my heart, my mind and I felt free.

For a moment. Because my master was lurking around the corner. First I wanted to know why on Earth I signed up for this. The reason behind my stress was never learning, it was all that came with it. Second, how could I handle those things now? Again, Adriene helped me big time with that, yoga has wonderful tools to keep you going, in a balanced way. Also, to question the things you do, to be mindful about how you go about things with your body and mind. So how was I doing? If you would have asked me that a week ago, I would have said: I feel amazing. I feel in control. And then BAM this anxiety kicked me in the butt again.

Today was the first day of my master and I slept maybe 4 hours last night. I just couldn't get my mind to stillness and calmness. To give an example what kind of things I can worry about at 3 in the morning: "What if there are not enough chairs in the room? Will I have to stand the whole time? And how will I take notes without my laptop then? What if they just send me away because the room is full?" Seriously. Ridiculous.

When I woke up, I decided to take the mantra "I am excited" for today and did a great yoga flow just to try it out. I noticed that my fear was more present than my excitement. I was really excited to go to uni again and learn new things, but somehow my fear of not having a chair and other unreasonable things were stronger. Then I came up with a new mantra: "I will be the master of anxiety." That's how I left home this morning. I would not only be the master of science, but also the master of anxiety.

I had a wonderful day! The problem was, which has been similar for years, instead of acknowledging my anxiety, sometimes I push it aside and tell myself I'm fine. Which doesn't work. It just makes the anxiety build up and make it so strong it kicks you in the butt. At the end of the day, my anxiety won. I got a headache, I got very tired (something I had last year as well, it makes doing anything useful really hard and painful) so I decided to retreat. Observe and learn. If I want to become the master of anxiety, I should learn more about it and apply my knowledge in other situations. Of course I've been trying the last three years as well, but anxiety is like the ocean. Sometimes it's all calm, other times the waves ruin whole cities. And even when the water is calm, if you throw a stone in it, you will see the ripples. In this example, if I'm the ocean, anxiety is like rocks. One little rock can cause a whole flood. And as much as I want to, I can't control those stupid rocks. But, I do realise that I am bigger than them. Expecting a month of yoga to make all the anxiety go away is like expecting a six pack after one sit up. However, I believe that with some work, I'll be able to control it better. At least, I have to believe in that, right? For now, I'll just keep breathing and keep my head above the water. Observe and learn, instead of Ignore and accept.

One month vegan!

I started eating vegan just a bit over a month ago, but decided to post this only today, to make sure I don't count those few first days when I might have cheated by accident. What I mean by that, is that when you decide to go full vegan from hamburger-with-mayo-and-cheeese eater, you might not even realise how many products contain animals.. Those first days were hard, not only because I realised I had to stop eating a lot of great things, but also because I realised that by eating those products, I was hurting nature. You could call it a really bad case of cognitive dissonance: I reaaaally wanted some cheese, but I really did not at the same time.
Knowledge is power. I looked more deeply into things and day-by-day, that made it easier to make the right choice. I don't think I could eat cheese now. Definitely no meat.
Yesterday I was buying pasta and I realised that while most of them don't have eggs, there was no tagliatelle without eggs. As a beginner vegan, you do question your decision in such a moment. But this experience, it's all about being conscious. I held the tagliatelle for a while, realising more and more that I would probably couldn't enjoy it with a conscious mind, with awareness about the abuse a poor chicken goes through to lay that egg. Then I put it back and looked through the shelves. There are so many other options.

Really, there are so many options. People sometimes wonder what vegans eat. I also did. The first few days of being vegan was also more saying no to bad things and eating very little for me. Simply because I didn't have the right options at hand. Again, as I did my research (and as my hunger grew) I found so many amazing, delicious dishes! I still keep finding new things everything I go to the store. And if you think you will miss meat and cheese, yes you will. But there is plant-based "cheese" and "meat". In all the forms your heart desires: hotdog, hamburger, mozzarella, you name it. I was really happy when I found out about those things, but that happiness wasn't really true. Those things do taste maybe even more like chicken than real chicken, but when you look at the ingredients, even if it's all plant based, it's not the healthiest out there.. So, I'm trying to eat plant-based meat as little as possible (it's really not hard if you are eating conscious and think about all the bad stuff that's in that piece of "meat").
So what do I eat? Whole foods. Those are food with which they didn't temper before putting them on the shelves. They didn't go to a big factory and get mixed up a few times to make them look better and taste better. I have to be honest, I'm still working on finding out what is really good and what's not. But one thing I know: nature is giving us so many great things, which taste already amazing, we just have to take a moment and realise that we don't need extra sugar and fat and salt. It is good as it is.

Here is a selection of what I've been eating this past month. :) 

first time out!

This post is about going to restaurants. In the past, I would go to McDonalds at least once a month. On other occasions we would go to a fancier place, but usually, as a student I would cook at home. Actually, at one point I got so comfortable at the Mac, that I would go alone and just sit there, eat like 5 hamburgers.. Or a happy meal!

But, that's all behind me. I was a bit scared of going out to a restaurant as a vegan, because I don't want to be that pain in the ass, sitting there and asking questions and having all kind of special requests.. So I have to admit, the first time I went to a restaurant, I went to McDonalds. They have a vegan veggie burger (not everywhere tho!). In this case, I just ordered something from the menu, it tasted like McDonalds, addictive and everything.. So you know, this doesn't really count.

Then, it was my sister's birthday and she really wanted to go to Very Italian Pizza. I did my online research: no vegan options on the menu. I panicked. I love going to restaurants, get something amazing cooked for me, but now it was no fun.. I decided to call them and ask if they could make a pizza without the cheese, then I could eat a veggie pizza! They were really kind, so I was looking forward to eating out again. We got there, I told them I wanted the veggie pizza without the cheese and... no problem! I was also a bit questioning what a pizza would be without the cheese, but it was amazing! I had no troubles with melting, hot cheese, haha. Or you know, when the cheese takes all the toppings along and you're left with an empty pizza. None of that! So it's actually even practical.

My advice for scary bunnies: do your online research, if that doesn't work: call. If it goes wrong, you can always hang up! (I seriously had that thought).

Honestly, I'm a scary bunny again, because I'm going to an even fancier restaurant this weekend, where they have "traditional" meaty options.. and I couldn't get a hold of them on the phone yet. So, we'll see..

Movie review: okja

This okja thing appeared on Netflix and it looked so childish. Then, all of a sudden I got a positive buzz from my vegan friends on facebook: you have to see okja, it's a beautiful movie! Oh well, why not?

Let me say this first: I cried for 30 minutes after this movie. It is so moving. It is so true and sad.

If you haven't seen it yet, you also might not get what the whole buzz is about, so let me explain. Okja is a movie about a super pig, who grows up in the mountains with this cute little girl. That's how the movie starts off. You still don't get why this movie is great or cool, right? I didn't get it either. I thought it was about the great pictures. Until sh*t gets real. The true story that this movie wants to tell you is about the food industry. How animals are handled before they end up on your plate. And also, where they really come from. It gets so real, even though it is about a super pig in super unreal circumstances that it just hits you: people are horrible creatures and they are capable of doing unimaginable things to other creatures. Okja might not be real, but cows on steroids are very much existing.

I think the great thing about this movie is that you don't even see it coming. My sister walked in my room asking if there was any violence in the movie, because she doesn't like that and I told her: "No, this is about a funny super pig!". Then, after the end I went to her room, crying and told her that she should skip this one if she doesn't like the truth. Some people might truly not get the point of this movie, but a lot of us will. And they will be touched.

Would I recommend this movie? Yes. But I'm giving you a warning: it will leave you thinking and very, very sad.

Super easy vegan chocolate chip cookies!

Most recipes contain dozens of ingredients and I can imagine that vegans do have those at home, as a newbie, I don't. Also, as a student, I don't. But, because I really wanted to make some cookies, I decided to simplify the recipe and make chocolate chip cookies with what I have.
The result? Everyone loved it and it was all gone in no time!

Here is my recipe:

Vegan Chocolate Chip Cookies
Start with:
- 1 tablespoon ground flax & 3 tablespoons water (let this rest for a bit so it takes up the water a bit)
- 60 gr vegan butter (most recipes have some specific butter, I'd say anything will do. Use whatever you have, as long as it's healthy :) )
- 150 gr sugar (here you can again go fancy and use brown sugar or whatever, I used plain sugar..)
- 1 teaspoon vanilla extract
Mix these with a mixer.
And then add one by one, in this order the following:
- 1 teaspoon baking powder
- 1/2 teaspoon salt
- 3 tablespoons cacao powder
- 180 gr flour
- 100 gr chocolate (I used dark vegan chocolate)
The original recipe said you can add almond milk if the mix is falling apart, but I didn't need that. This should be just fine. Make cookies and place them on a baking plate. Bake them for 12-13 minutes at 180 C. They will feel really soft, but if you take them out and let them dry a bit, they become perfect.

Enjoy! :)

Dad & DM

My dad went to Hungary for a week and he came home with these wonderful things! As you can see, all bio & vegan! I haven't eaten everything yet, but I'll post reviews of all of them, to share my experiences. :) 

But where did he get all these? Funny thing, the dm sells these bio and vegan products. It has a whole row filled with them! How do I know if I wasn't there? I've been to the dm in Germany. They sell really great vegan products, so if your country has a dm, check it out! 

Here you can find their website (in German) with all the bio products: https://www.dm.de/dm-marken/dmbio/ 

Listen to your body, understand what it wants

I want to tell you more about my healthy eating habits. At the moment, I'm trying to go full plant-based (vegan) and it's going pretty well! If you have seen any documentary about animal abuse, the food industry or just the vegan life-style, you know what I'm talking about. If not, don't stop reading just yet, I'm going to talk about McDonalds and chocolate first!

We eat for a lot of reasons these days, not just because our body needs energy. Usually we eat in front of the tv, or while catching up with family and friends. We also don't like to spend a lot of time in the kitchen anymore, because we have no time for fancy meals, dirty dishes and all that stuff. So we go to the McDonalds, get a few burgers and get on with our day. Or we warm up something, quickly eat it while scrolling on Facebook and then watch some tv. While watching tv, we also eat some snacks, maybe just to chew on something, or because we are bored. I used to eat a lot of chocolate because I was stressed (there is research showing that eating chocolate can lower stress levels!). However, eating this way leaves no room for the body to react to whatever you are filling it with. Sometimes food might make you sick, which you will consider just annoying, but won't really care about why it happened or if it will happen again. Or you will just simply laugh about how much you ate and how delicious it was. 

I used to go to the McDonalds probably every week. It's cheap, it tastes okay and I liked the way it was so fast and efficient. Naively, I never thought it could actually be poisoning my body. They are selling them everywhere, no one is dying because of the food, so it can't be that bad... right? Boy, I was so wrong. 

Once I stopped eating meat for two weeks, because I just couldn't do it. It was after the movie "Earthlings", which is listed as a horror documentary. If you want to see the real deal about the industries using animals, and you also want to stop eating meat, I would recommend it. 

More recently, I watched "What the health" and while watching, I thought: well, if everything is so bad for me, what on earth am I supposed to eat? I know that more people think like that after reading news about "Meat is bad for you". "Milk is bad for you". The media probably covered every possible food as bad at least once. But then, as a future researcher, I checked the sources. A vegan, plant-based life-style seems to work! I'm not going into details why or why not, everyone can look that up or ask me, if interested. You know, you should do it in your own time, not because I say so. :)

Now about that listening to the body.. Just for once, try to turn off everything and just focus on your food. And please, let that not be a McChicken menu, but something that you made yourself and healthy. To get a great vegan experience, try chocolate chip cookies. Or a nice pasta. It might sound horrific to some people, but yes, just sit there, in silence and eat your food. Nom-nom. Maybe cookies were a bad example, because while eating, I want you to listen to your body. Not the whale sounds your belly makes.. More that feeling of getting full. Or that voice in your head saying that it's enough. It's all there, we just never hear it! 

You might say, well, I do have cravings and my body is screaming ice-cream for example.. That could be. My body used to scream McDonalds every time I walked past one.. But as a rational being, do you think your body really wants it, or is it something else? Maybe you are bored. Maybe you are thirsty! Maybe your body really is craving some type of food, but is there a healthier way to get it? There is definitely a healthier option than McDonalds.. So it's not only about listening, but also about understanding. Once you learn to listen and understand, you will feel a lot better about eating and about eating healthy. 

I wanted to add a picture to this post, but I laughed so hard.. You have to google this and see all the happy people eating salads! Maybe this is you, trying to eat in silence for the first time? :) Salads do sound pretty hilarious. Just kidding. Enjoy your food! :)

Eating and Laughing

Healthy what?

Before I rush off into healthy land, it's probably important to discuss why I'm doing it. I don't want to convince anyone to follow my steps or push anyone into change, I'm just telling my story.

I think everyone has their time to change. You can only change of you want to, not if someone else is telling you to. To start with, it's hard to see that there is a problem. Getting a bit more fluffy is not a problem, I still look sexy! Watching Netflix is totally good for me. I learn so much from it. Or I use it as relaxation. You keep telling yourself these things to keep the bubble in place. A bubble where everything is fine.

Until one day you start to see the cracks and thorns in your bubble in realise that something is off. I knew my weight and inactivity were getting out of hand. I made a schedule to track what I was doing and how often. It was almost empty and I tried to avoid looking at it. But there comes a moment when the bubble pops and it's time to step out of its remains.

I didn't know what to do though. Most people say they would like to change. They would like to sport more, eat healthier, but they just don't know where to start. For me, the movie "What the health?" gave some guidance and starting point. Let's put some healthy fuel into that body! And once you start, you will keep going. You start to wonder if what you put on your body, like cremes are actually good for it, or you just do it because everyone does it? Or your clothing? Where does that come from and is it not harming you? From one thing you get to another and realise how much is wrong in this world. You realise that you couldn't change, because the world is not changing. Prices are going up, but quality isn't. Today's trends are totally off. Bigger burgers, new fashion accessories and so on.. But do you really need those in order to be happy? No you don't.

Honestly, the moment my bubble popped, I got scared. No big company cares about our health, they care about our money. I actually cried. How can the world be such a cruel place where money is more important than health? Yes, a big burger might make you happy now, but what about a few months later when you realise you got fat and sick? The big company won't care about that.

But, after all that sadness, I realised it was actually such a great opportunity to start over! To really open my eyes and look around. To change.

So, I started looking up the less scary stuff, the actually good stuff and there is so much good out there! It gave me hope and direction. And that is how my healthy journey began.

If you are interested in What the Health, it's on Netflix and here is their website:

http://www.whatthehealthfilm.com

Some people might be in denial at this point, and that's fine. I was also in denial for a long time. Take your time, and ask yourself once in a while: am I really happy doing this? As long as you're truly happy, it's all good, right? :) 

My (un)healthy ways

First of all: I'm back! Let me explain where I was all this time. Let's start with my not so healthy ways.

I finished my bachelor in psychology! I'm graduating this summer! So yeah, that's where I was. Studying. stuDYING. To be very clear: I enjoyed every moment of my studies, however, my body and mind not so much. I've been very busy, stressing a lot, getting a few breakdowns.. you know, regular university stuff. I wanted to write so many times about the great things I was doing, but I never had the time. I never took the time.

Now that it's over, now that I gained 10 kilos and feel horrible, it's time to change. Why now? I don't know. I just know and feel that I can't go on like this. So, instead of talking about the unhealthy ways, let's talk about the healthy ways!

To understand why something is healthy, I'm going to compare it to the unhealthy. Because I've been there. We've all been there. As part of my new healthy ways, I'm going to make time to write. I'll try to write every week once at least, to discuss some aspect of my new healthy ways. Or to show you something delicious, because food is always good. Or to break down and tell you how I'm having a hard time again. Why am I doing this? Because I think it's important for you all to know how we are killing ourselves and what better ways there are. And to show you that falling apart sometimes is also normal. :)

"I feel so blessed and so good and just so happy to be doing this and I'm hoping that I can be a role model for other people and not be pushy about it. Because everyone's gonna do it in their own time. But, thank god, my time is now." - What the health 

Geluk: actie!

Vandaag kreeg ik zoveel negatieve energie binnen, ook al probeerde ik zelf van mijn dingen te genieten, dat ik besloot om weer eens een tipje te gaan trekken van mijn potje. Ik heb iets getrokken waarmee ik eigenlijk al de hele dag mee bezig was, dus het heeft mij niet heel erg geholpen, maar wel een beetje!

Ik ben dus al twee dagen bezig met mijn kamer opruimen, alles weghalen wat ik niet meer nodig heb van de middelbare school.. Dus toen ik dit zag, dacht ik: DUUUH! :D Maar ik heb een grote stapel gemaakt ondertussen van spullen die ik niet meer nodig heb en ik zou ze op internet gaan zetten, maar dat wilde ik dus uitstellen. Dit blaadje begreep ik dus als een soort van teken om niet te gaan zitten wachten totdat de spullen zelf mijn kamer verlaten, maar om nu gelijk aan de slag te gaan met verkopen/weggeven. Ik heb dus een aantal dingen op internet gezet en ik heb gelijk al dingen verkocht! Dat heeft mij ook een stukje beter laten voelen. :) 

ps: zie mijn twee linkerhanden: dat blaadje was een nette cirkel en zo heb ik het uitgeknipt.. geen tijdgebrek ofzo, ik ben echt gewoon zo onhandig. :$ hahaha! toen ik dit blaadje zag, had alleen dat al een glimlach op me gezicht gekregen! haha!

Geluk: muziek!

Ik werd vanochtend wakker, ik kreeg allemaal slecht nieuws dus ik dacht: ik ga een blaadje pakken vandaag! Ik voelde me echt zo slecht gewoon door alles en ik hoopte heel erg dat zo'n geluksblaadje me zou kunnen helpen. Dat is inderdaad wat er is gebeurd.

Dit heb ik dus getrokken! Ik zat heel even te denken over hoe ik het zou kunnen aanpakken... Ik ken volgens mij niemand die nog een mp3 speler heeft om daarmee te beginnen. Ik heb natuurlijk wel een iPod, maar waarom zou ik thuis met mijn iPod gaan zitten? En toen kreeg ik een geweldig idee: een concert! Als iets mij blij maakt, dan zijn het awesome optredens van mijn favoriete artiesten. Ook al is het maar online via internet, je voelt gewoon hoe het is en de liedjes zijn net wat echter, dan de cd versies.
Ik heb gekozen voor de live optreden van Imagine Dragons. Je kunt genoeg filmpjes vinden op youtube, maar ik heb de Transformers Live Premiere optreden nog eens bekeken. Die is gewoon zo cool!
Hier kan je een idee krijgen van hoe het was: https://uk.movies.yahoo.com/transformers-4/
En het werkte. Ik werd gelijk blijer. :)

do what you love, love what you do!

De 100 happy dagen zijn nu voorbij, maar nog voordat het afgelopen was, heb ik al nagedacht over wat daarna. Geluk komt niet zomaar, en je kunt niet zeggen dat het zo is gebeurd dat je ongelukkig leeft. Geluk is een keus. Als je beslist om vanaf nu gelukkig te zijn, dan kan dat. Positief denken, focussen op het goede enzovoort. Tijdens die 100 dagen heb ik ook gemerkt dat ik alleen eraan moest denken hoe ik beter kon zijn en hoe ik mijn tijd zo kon verdoen dat het leuk was en dat het al gelijk hielp om meer gelukkig zijn. Geluk is er altijd, overal, je moet het alleen vinden.

Daarom heb ik een klein notitieboekje gekocht, waarin ik alleen maar leuke dingen opschrijf. Dingen die mij laten lachen, dingen waarvoor ik dankbaar ben, dingen die gewoon leuk zijn. Er zitten quotes in, namen van films, gebeurtenissen, van alles. Dat allemaal, betekent geluk voor mij. Ik zal maandelijks terugkijken naar wat ik allemaal erin heb geschreven en ik zal een aantal met jullie delen. Ik maak ondertussen ook nog steeds foto's af en toe, maar dat eigenlijk alleen zodat het ook in beelden bij me blijft.

Ik heb ook wel eens gemerkt tijdens de 100 dagen dat het soms al avond was en ik voelde me gewoon niet gelukkig. Wat ik ook deed, kon me eerlijk gezegd niet echt schelen. Ik zat dus een van mijn Cosmopolitan tijdschriften te lezen, toen ik een artikel tegen kwam, waarin ze tips gaven voor gelukkig zijn. Gewoon korte dingen, waardoor je gelukkiger wordt. Ik heb die tips allemaal uitgeknipt, zodat ze nu kleine opdrachtjes zijn. Ik heb het in een doosje gestopt en als ik even een dag heb waarop gelukkig zijn maar niet wil lukken, zal ik iets uit dit doosje trekken. Er zitten ook tips bij waarmee ik niks kan, zoals "Besteed meer tijd met je kinderen." om maar een voorbeeld te geven.. haha. Maar die heb ik ook erin gelaten, want van deze zou je bijvoorbeeld kunnen maken: "Besteed meer tijd met je familie.". :) Ik zal die tipjes en wat ik ermee heb gedaan ook met jullie delen als ik eraan toekom om eentje te gaan trekken. :)
Op naar een gelukkiger leven!

a kaportalan csirke

Tegnap úgy döntöttem, fözök valami igazán fözöset. Amihez kellenek edények meg vágni kell meg sütni meg ilyenek. Az új szakácskönyvembe találtam kapros csirkét, de minek a kapor, szóval legyen kaportalan. A köret mellé pedig krumplipüré, na mert azt is fözi kell meg nyomkodni.
Szóval elso lépés, fel kell vágni a csirkét kockákra. Anya szerint mindig túl sok csirkét dobok ki, szóval most addig vagdostam a kicsi darabkákat, még minden fura izét kivágtam belöle, de az összes csirkét szépen meghagytam.

A hagymával még mindig nem vagyok jóba, úgyhogy csukott szemmel gyorsan felaprítottam (legalábbis azthiszem) és megkerestem az edényt amibe gyorsan beledobtam. Mikor kinyitottam a szemem és ez tényleg sikerült, tökre büszke voltam magamra. Csukott szemmel is megy ez nekem!
Egy másodpercre megkértem a hugom, hogy kevergesse, erre odaégette.. Sebaj, gyorsan rádobtuk a többi hozzávalót. Tanulva a dédikrumpliból, most két kanállal több pirospaprikát raktam rá. A sót elfelejtettem. Valamiért meg kellett öntözni, szóval megöntöztem az egészet vízzel.
Aztán olvasom az utolsó sorokat, kell bele még tejfölös liszt. Megcsinálom, beleraktam aztán úgy nézett ki az az egész, mint valami menzás kaja.. Vagy mint valami még rosszabb. Nembaj, kevergettem még egy kicsit, és kezdett egész jó lenni. Illata is volt, úgyhogy reméltem végre íze is lesz.
A krumpli valamiért nem akart föni, úgyhogy gondoltam majd jól összenyomkodom úgy, ahogy van. Levettem, nyomkodtam, raktam bele tejet és egész jó lett.
Egy órával késöbb a leves állagú kaportalan csirke is készen lett, úgyhogy büszkén megterítettem, hogy kész az ebéd!
Még több pirospaprikával sem lett semmi íze, de talán azért, mert elfelejtettem a sót... A krumplipüré pedig egész rágós lett. és sótlan.

Namindegy, legalább nektek jóétvágyat, akármit is ettetek ebédre... :) maradt még? haha

100 happy days! DONE!

YESSS! ik heb het gedaan! Wat precies?
Lees hier meer
Voor mijn 100 foto's, klik hier.

Is het echt te doen? Had je echt elke dag tijd?
Dit is wat de meeste mensen aan mij vroegen tijdens de 100 dagen, omdat zij het ook graag wilden uitproberen, maar misschien pas later, als ze genoeg tijd hadden. Je hebt hiervoor echt niet apart vrije tijd nodig hoor! Het gaat er alleen om dat je ervan bewust wordt dat je gelukkig bent. Op de meeste dagen komt geluk echt vanzelf, je merkt dat je glimlacht om de kleine dingen, geniet van de grote evenementen en alles heel goed opslaat in je geheugen. Elke dag gelukkig zijn zou een must moeten zijn in het leven, iedereen zou elke dag gelukkig moeten zijn! Het is dus echt wel te doen.

Hoe was het voor jou? Ben je echt happier nu?
Foto's: Op de meeste dagen was het, zoals ik al zei, echt heel makkelijk. Meestal moest ik zelfs kiezen tussen een aantal foto's die ik op die dag heb gemaakt. Er waren ook dingen waarvan ik moeilijk een foto kon maken, of momenten waarop ik echt geen foto kon maken, maar die dingen heb ik wel voor mezelf opgeschreven in een boekje.
Elke dag happy zijn:  Eerlijk is eerlijk, iedereen heeft wel van die dagen waarop je gewoon echt niet blij kunt zijn. Dat heb ik ook wel gehad, maar zelfs op die dagen kon ik van de kleine dingen genieten. Ja, soms ging zelfs dat niet, maar geluk kan zoveel betekenen. Er waren ook dagen waarop ik iets heb geleerd, en dat is ook een soort van geluk. Je maakt fouten, je leert ervan en als ik nu eraan terugdenk, brengt dat ook een glimlach op mijn gezicht. Dus dat elke dag happy zijn, ligt ook alleen bij jezelf. Je moet gewoon opstaan, alles tot je nemen wat geluk kan brengen en dat lukt het wel gewoon.
Happier: Ja, ik ben inderdaad gelukkiger. Ik weet nu dat er zoveel dingen zijn wat geluk kunnen brengen en ik ben er ook naar op zoek. Nu weet ik ook hoe ik negatieve ervaringen kan omzetten in iets positiefs en dat maakt mij natuurlijk ook gelukkiger.

All in all, het was een hele leuke ervaring en ik raad het iedereen aan. :)

köcsiga

Szóval, eddig azért nem írtam, mert az elmúlt napokban sültkrumplit ettünk meg loempiát meg ilyesmiket.. és azokat is apa sütötte meg, úgyhogy nem volt miröl írjak. Nade tegnap! Tegnap pizzasütés volt!

Megcsináltam hozzá a tésztát, egy ideig kevergettem egy kanállal, aztán mikor már nagyon beleragadt a kanál, hozzányúltam.. Az egész pizza a kezemre ragadt, de addig nyomogattam, míg lett belöle valami. Apa néha odajött megnézni micsinálok, úgy csináltunk mindketten, mintha profin gyúrtam volna a tésztát, de igazából csak nyomkodtam itt-ott. Egy órával késöbb végül hagytam, hogy megkeljen és milyen nagy lett még egy órával késöbbre!
Aztán rájöttünk, hogy nincs itthon semmi, amit rárakjunk... Apa csinált tejfölös piros-aranyas tojásos pizzát, én pedig kukoricás tojásosat. szegény hugimnak meg csak ananász jutott.

Mivel anya a maradék tésztából mindig kakaóscsigát csinál, gondoltam majd én is. Úgy emlékeztem anya meg szokta kenni a tésztát elöször vajjal és arra szórja rá a kakaót.. csakhogy nem volt otthon vaj. Sebaj, én fogtam a kenökést és a reggeli vajat (azt, amit a kenyérre szoktunk kenni..) és megkentem én azzal! Aztán raktam rá egy csomó kakaót.
Minden be a sütöbe. A pizzák kb 2 miliméter vastagok lettek és eléggé ropogósak, de nekem úgy is ízlett.. haha. A kakaóscsiga meg.. hát, az inkább köcsiga lett. Az még ropogósabb lett, mint a pizza.

De az összes elfogyott, mindenböl, úgyhogy igenis ehetöek voltak! Megy ez nekem! :D

dédikrumpli

Na, anya elment, úgyhogy most egy ideig minden nap én fözök.. szegény apa meg hugi.. A mai ebéd dédikrumpli volt, ami krumpliból és nagy galuskából áll.
Minden jól ment egészen a hagymavágásig.. ha tölem függött volna, nem kellett volna bele hagyma szerintem. Nele a kukába, ki a konténerbe, viszlát hagyma. Még sírtam volna utána egy ideig. Apa helyettem felvágta a hagymát.. valaki, hogyan lehet sírás nélkül hagymát vágni!? Ha csak most rágondolok is könnyezik a szemem..
Ezek után egész jól ment minden. Tökre szép lett meg minden! Nagyon büszke voltam magamra, hogy ilyen ügyesen sikerült az egész! Egészen addig örült neki mindenki, míg bele nem böktük a villát és meg nem kóstoltuk... A krumpli nem mindenhol volt megföve és az egész kaja hát... mondhatni semmi íze nem volt. Apa megoldotta, raktunk rá extra sót meg paprikát, attól legalább lett valami íze.. Szegény hugom utána megkérdezte, hogy ehet-e csipszet, mert annak legalább jó íze van... hahaha.
Legközelebb füszereket is használni. Igen. És ha azt írja kell bele petrezselyem, akkor az kell bele. :D

loom bands !!

Ik zag die bandjes overal, maar ik had echt geen idee waarvoor ze waren.. Ik dacht dat je er iets mee in je haar kon doen ofzo, dus het interesseerde me niet echt.
Totdat mijn zusje thuiskwam met een hoop bandjes. Ze legde uit de je ervan armbandjes en dergelijke kunt maken en opeens vond ik die dingen veel cooler. Wij hebben dus de hele middag zitten knutselen en jullie moeten weten dat ik twee linkerhanden heb... Maar dit is echt niet moeilijk en je kan van alles maken! Ik heb een regenboog armbandje gemaakt en een infinity armbandje. Mijn zusje heeft zelfs een strikje gemaakt, zo goeddd..

Dus, die bandjes houden me nog even bezig denk ik... Binnen 10 minuten heb ik een helemaal zelf gemaakte, precies hoe ik het wilde armbandje of ring.
Trouwens, ik dacht eerst dat die bandjes helemaal niet lekker zouden zitten, maar dat is niet zo. Het is even wennen, maar dat is denk ik alleen omdat ik nooit armbandjes draag... maar na een tijdje voel je er helemaal niks van.
Leuk programma voor dit lange weekend. :)

fruitontbijt!

Ik zal gewoon eerlijk zijn, ik werd wakker, liep naar de keuken, zag een stukje red velvet cake liggen en ik heb dat gelijk opgegeten. Dat is natuurlijk niet waarover ik met jullie wil praten. Trouwens, dat lijkt me een beter begin van een dag dan elk ander gezond iets. Maarja. Vervolgens met wat ongezond troep in mijn buik dus, heb ik mijn dagelijkse sportactiviteiten gedaan. En hier komt dan mijn gezonde ontbijt dan..

Jullie moeten dit proeven! Het is zo lekker! Staat ook gewoon op, fruit ontbijt dus het kan niet verkeerd zijn. Ik heb nu die van sinaasappel en banaan, maar ze hebben meerdere smaken. Ik hou niet van stukjes in mijn smoothie, maar die tarwe-stukjes of hoe ik het ook moet noemen, zijn helemaal niet zo groot. Gewoon precies goed. Ik heb natuurlijk niet alleen dit gedronken, anders was dat flesje nu wel leeg, mijn buik opgezwollen en zou ik nog steeds honger hebben. Ik denk dat je gewoon van alles erbij kunt eten, maar misschien is dat omdat IK alles met alles kan eten.. Haha. Trouwens, dit drankje kan je de hele dag door drinken, vind ik. Is niet per se een ontbijt drankje. Ik drink het nu ook in plaats van water en frisdrank. Why not.

up to the next challenge!

Even een aantal algemene mededelingen... Ik denk er serieus over na om voortaan ook in het Engels te gaan bloggen, waaant: IK BEN AANGENOMEN VOOR IBP! *_* Dat is de International Bachelor in Psychology in Leiden. Dus, aangezien ik binnenkort in het Engels ga studeren en omdat ik veel vrienden heb die Engels spreken, maar geen Nederlands of Hongaars, zou dat misschien ook handig zijn. Ik ben zó blij!
Daarnaast zit ik de laatste tijd eraan te denken om een aparte onderdeel te starten voor al mijn challenges en sport gedoes en gezondheidsdingen. Iets van een Lifestyle onderdeel. Ik ben niet perfect, ik eet elke dag chocola en ongezond troep af en toe, dus vandaar dat ik nog een beetje aan het twijfelen ben. Ik wil mijn Lifestyle niet per se iedereen aanraden. Haha. Maar misschien komt het nog wel.. Als ik over gezondheid schrijf, ga ik misschien zelf ook gezonder doen. Beetje in een omgekeerd volgorde dus, maar het kan gewoon. Ik zie het nog wel..

En dan nu de reden waarom ik deze post schrijf: Ik heb ten eerste een vijf dagen challenge gedaan, met de gedachte dat die waarschijnlijk makkelijk is en mijn lichaam dan even kan rusten. I've never been so wrong. Die vijf dagen hebben me heel goed aangepakt, met spierpijn overal en alles. Maar het was heel goed. Het was gewoon goed te doen, het voelde daarna ook goed, dus ik raad het jullie ook aan. Duurt maar 5 daagjes! Je kunt je hier aanmelden en dan krijg je de komende vijf dagen een mailtje met een filmpje: http://www.dailyhiit.com/content/beginner-challenge

Ik heb ook al gelijk een volgende challenge gevonden, weer 30 dagen. Beach Body Challenge! Er zijn geen vrije dagen, dus dat lijkt me ook best leuk, want ik vond die vrije dagen steeds een beetje overbodig. En het zou alles in mijn lichaam aanpakken, dat is het plan ten minste. :)

no kids, no kidding.

Anyáék elmentek egy délelöttre és egyedül voltunk itthon a hugommal. Az azt jelenti, hogy nekem kellett vigyáznom rá, de legtöbbször ö szokott vigyázni rám. A délelöttünk fénypontjai...

Elöször is megéheztünk és mivel mindketten elöbb szerettünk volna elmenni otthonról, úgydöntöttünk 11 órai ebédet tartunk. Igenám, csak mit együnk? Találtunk tésztát, a tészta mindig müködik, aztán majd ha megfött keresünk rá valamit a hütöben. Hugi ötlete, legyen sajtostészta. Én még gondoltam más szószra is rá, nameg kukorica, mert a kukorica is mindig müködik. Tészta kész, mi már nagyon éhesek, leülünk, kinyitunk mindent... a sajt már francia, annyira zöld. A szószban szerintem eddig nem voltak zöld levélkék. Maradt a kukorica. De a hugi nem szereti a kukoricát. Kitalálta, hogy rak rá kakaót. Szerintem borzalmas volt, de ö megette. Én meg kukoricás tésztát ettem.
Ezek után ideje volt elkezdeni felöltözni. Huginak szokása, hogy mindig bemutatja, hogy mit akar felvenni és 5 percenként megkérdezi, hogy az úgy jó lesz e. Elöször felvett egy pólót, amit 5 perce teregettem ki. Aztmondja nem baj ha vizes, majd megszárad. Ennyi szülöi érzés van bennem, mondtam neki, hogy vegye le. Aztán végül felvette az én egyik pólómat. Már végre majdnem minden megvolt, mikor nem talált zoknit... Kivéve megint a szárítón, vizeset. Közölte, hogy mivel a növére vagyok, szárítsam meg. Kiraktuk az ablakba a napra száradni.
Míg száradt a zokni, kifeküdtünk az elöszobába yogázni. Mert miért ne. Zokni már nem volt olyan vészes, szóval végre útra készen volt a hugi. Persze indulás elött még egy gyors kép. És a következö szavak:
"Te milyen anyuka vagy.. Anya sosem engedne el ezekben a ruhákban!'

Tényleg sosem lesz gyerekem. Pont ma reggel vettem észre, hogy még a kaktuszom is meghalt. Ennyit erröl. Aki nem ért hozzá, ne is próbálkozzon annyira. :D